… jak i towarzyskim. W amfiteatrze koncertuje czołówka polskich i światowych gwiazd stylu country, a spokojne zazwyczaj uliczki przez całą dobę wypełnia porywająca do tańca muzyka i ryk motocyklowych silników. „Młodszym bratem” Pikniku Country jest odbywający się w połowie sierpnia Festiwal Kultury Kresowej. Trudno o wybór lepszego miejsca na prezentację dorobku artystycznego tej grupy Polaków, której rodzinne gniazda pozostały po II wojnie światowej za wschodnią granicą. Wielu Kresowiaków znalazło swój nowy dom właśnie na Mazurach. Od 1995 r. zespoły taneczne, chóry i soliści zjeżdżają do Mrągowa. Przed wielotysięczną widownią występują zarówno goście z Białorusi, Litwy i Ukrainy, jak i polscy wykonawcy. Artystów i widownię łączy sentyment do unikalnego fenomenu kulturowego, jakim były – i do pewnego stopnia nadal są – Kresy. W czasie trwania festiwalu całe Mrągowo zamienia się w kipiący życiem jarmark. W mieście odbywają się warsztaty artystyczne, liczne wystawy i barwne korowody. Zespoły występują nie tylko w amfiteatrze, ale też na placu przez ratuszem. Do tańca ruszają wszyscy, od dzieci po staruszki, bo trudno się oprzeć skocznej muzyce. Aby nie opaść z sił, warto pokrzepić się daniami kuchni regionalnej, których zapachy unoszą się nad ulicznymi stoiskami. Kto z nas nie zna Mrągowa chociażby ze słynnego Pikniku Country. Latem to właśnie liczne imprezy przyciągają tutaj turystów z całej Polski i liczne grupy również z zagranicy. Tak naprawdę w każdy weekend można zauważyć, że w Mrągowie dzieje się coś ciekawego. Najwięcej tłumów przyciąga jednak odbywający się na koniec lipca słynny Piknik Country. Festiwal ten ma już swoją historię, bowiem w tym roku odbędzie się już po raz 26. Mrągowo w tym czasie staje się stolicą country na ulicach widać kowbojskie kapelusze i akcesoria przypominające wszystkim Dziki Zachód. To właśnie tutaj zjeżdżają krajowe i zagraniczne gwiazdy, których piosenki porywają do tańca nawet najbardziej wybrednych. To tutaj także odbywa się Festiwal Kultury Kresowej. Jest to idealne miejsce na zaprezentowanie dorobku kulturalnego, gdyż w Mrągowie na stałe osiedliło się wielu kresowiaków, zresztą nie tylko w Mrągowie, można powiedzieć, że na całych Mazurach. Wtedy też miasto zamienia się w jeden wielki jarmark, są liczne warsztaty artystyczne, można obejrzeć liczne wystawy, a po ulicach przemierzają liczne korowody. Tutaj także odbywa się słynna Mazurska Noc Kabaretowa.

Warto wiedzieć, iż jedną z głównych tradycji Festiwalu w Międzyzdrojach jest uwiecznianie obecności obecnych na nim gwiazd poprzez wykonywanie odcisków ich dłoni oraz autografów w tak zwanej Alei Gwiazd. Dzięki temu, okrągłym rokiem przechadzając się po Międzyzdrojach można podziwiać imponujący Gwiazdozbiór, który świadczy tylko o randze wydarzenia jakim jest festiwal w Międzyzdrojach. Warto wiedzieć, iż obecnie na kamiennych płytach swoje odciski zostawiło już ponad sto gwiazd. Wśród nich możemy znaleźć między innymi Romana Polańskiego, reżysera, który choć wzbudza wiele kontrowersji, to jest szalenie szanowany w środowisku zarówno w kraju jak i poza jego granicami. Na swoim koncie ma on wiele niesamowitych filmów, do których produkcji zaangażowane były największe nazwiska światowego kina. Poza tym można ty znaleźć odciski Beaty Tyszkiewicz czy Janusza Gajosa, jeśli nam się zamarzy możemy przyłożyć swoje dłonie do odcisku Katarzyny Figury, Ireny Kwiatkowskiej, Anny Seniuk czy też Jana Frycza. Doskonałym sposobem na spędzenie wakacyjnego popołudnia w czasie Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach może okazać się wzięcie udziału w Turnieju Golfowym, organizowanym dla pojawiających się w Międzyzdrojach Gwiazd. Będzie można skorzystać z okazji zobaczenia na polu golfowym lubionych aktorów z filmów i seriali. Taka rozrywka z pewnością spodoba się wielu fanom, którzy do tej pory nie mieli okazji oglądać swoich idoli poza szklanym ekranem. Na dodatek warto również wspomnieć o tym, iż organizatorzy przewidzieli także atrakcje dla kibiców. W wolnej chwili będzie można między innymi zapoznać się z zasadami gry w golfa i pod okiem trenerów poznać tajniki rozgrywek. To doskonała okazja nie tylko dla osób, które lubią ten sport, ale również, a może przede wszystkim dla tych, którzy do tej pory nie mieli z nim do czynienia. Może okazać się, iż takie niepozorne wydarzenie okaże się początkiem przygody z tym sportem, wymagającym nie tylko umiejętności, ale również cierpliwości, dokładności i precyzji.

Wędrując po Bieszczadach, warto zwrócić uwagę na urokliwe drewniane cerkiewki. Były one budowane zazwyczaj na wzniesieniu w otoczeniu drzew. Do końca XIX wieku budowano wyłącznie z drewna, zazwyczaj z ołtarzem skierowanym na wschód. Większość cerkiew dzieli się na trzy części: prezbiterium, nawę i babiniec. Prezbiterium jest symbolem nieba, tam kapłan odprawia msze. Ziemię symbolizuje nawa, to w niej gromadzą się wierni. Nawę od prezbiterium oddziela ikonostas, który jest rodzajem ściany zbudowanej z ikon. Prawie zawsze SA one usadowione w określonym porządku. Pośrodku znajdują się diakońskie wrota. Babiniec przeznaczony był pierwotnie dla kobiet później jednak one mogły wchodzić podczas mszy do nawy. Inny jest również symbol krzyża. Chrystus ma przybitą każdą nogę oddzielnie, a sam krzyż ma trzy ramiona, które symbolizują łotrów. Czasami u dołu znajduje się półksiężyc, symbolizujący zwycięstwo chrześcijan nad Islamem. Bojkowie zamieszkiwali tereny trudnodostępne, o mało urodziwych ziemiach, dlatego ich głównym zajęciem było pasterstwo i hodowla. Hodowano przeważnie bydło i owce. Rolnictwo miało mniejsze znaczenie. Bojkowie bardzo chętnie wynajmowani byli jako kosiarze. Życie ich było ciężkie, wiosną często kończyły się wszystkie zapasy. Chleb pieczono z mąki owsianej mieszanej z sieczką. Jedzono liście lebiody, gorczycy i pokrzywy. Używano sera, mleka, ale mięso było rzadkością na stole. W chacie bojkowskiej często mieszkało kilka rodzin. Cała rodzina żyła zazwyczaj w jednej izbie. Najważniejszą osobą był ojciec. On posiadał wszystkie pieniądze i decydował ca należy kupić. Ubranie Bojków było skromne. Latem nakładano sirak z czerwonego lub brązowego owczego sukna. Zimą noszono owcze kożuchy, a pod spód wkładano lejbiki, koszule szyte z sukna, sięgające do bioder. Codziennym obuwiem były chodaki. Ciekawe były domy chłopskie. Obejście składało się z jednego długiego budynku, w którym mieściła się izba mieszkalna, sień, komora i stajnia. Wszystkie sprzęty zrobione były własnoręcznie z drewna, kamienia i skał.

Cerkiew Prawosławna w Mrągowie wybudowana została pod koniec XIX wieku. Pierwotnym zamierzeniem było to, iż budynek ten miał być synagogą. I tak też się stało, jednak gdy nastała II wojna światowa, to budowla ta została bardzo zdewastowana przez hitlerowców. Stało to się już na początku wojny, bowiem od razu w 1939 roku. Jednak od razu po wojnie budowla została przywrócona do dawnej świetności. Kosztowało to bardzo wiele pracy, ale efekty tych robót możemy podziwiać do dzisiaj. Do cekrwi przychodzą nie tylko tamtejsi parafianie, ale chętnie zaglądają liczni turyści, dla których budynek ten jest po prostu zabytkiem, który trzeba zobaczyć i upamiętnić na fotkach lub filmie. Po odbudowie cerkwia została wyposażona we wszystko co nie zbędne było do przeprowadzania prawosławnych liturgii. Budynek cerkwii znajdziemy przy ulicy Roosevelta. Jeśli chodzi zaś o wygląd zewnętrzny niczym się nie wyróżnia od innych cerkwi. Budynek ma bowiem kształt prostokąta i wybudowany został w stylu neoromańskim. Przy obecnym podziale administracyjnym Mrągowo położone jest w województwie warmińsko mazurskim, natomiast jeszcze do 1998 roku należało do województwa olsztyńskiego. Jeśli chodzi o kościół, to Mrągowo jest przyłączone do diecezji warmińskiej. Mrągowo jednak charakteryzuje duża liczba jezior. Wszystkie jeziora są pochodzenia lodowcowego. Dzięki temu panuje tutaj dość specyficzny mikroklimat. Jeśli chodzi o sam teren miasta nie jest on płaski, jak się większości osób wydaje, które jadą zwiedzać Mazury. Mrągowo bowiem położone jest na licznych pagórkach, które są doskonałym urozmaiceniem krajobrazu. Najwyższe mrągowskie wzgórze liczy 200 metrów nad poziomem morza. Natomiast w centrum Mrągowa przy ulicy Wileńskiej i Giżyckiej zaskoczą nas przepiękne wąwozy, których nigdzie indziej na pewno już nie spotkamy. Warto zatem zajrzeć do Mrągowa, chociaż by po to, aby zobaczyć, jak jest to pięknie położone miasto i jak wspaniale można tutaj oderwać się od codziennych obowiązków. Bo Mrągowo to również miasto z licznymi rozrywkami.