… jak i towarzyskim. W amfiteatrze koncertuje czołówka polskich i światowych gwiazd stylu country, a spokojne zazwyczaj uliczki przez całą dobę wypełnia porywająca do tańca muzyka i ryk motocyklowych silników. „Młodszym bratem” Pikniku Country jest odbywający się w połowie sierpnia Festiwal Kultury Kresowej. Trudno o wybór lepszego miejsca na prezentację dorobku artystycznego tej grupy Polaków, której rodzinne gniazda pozostały po II wojnie światowej za wschodnią granicą. Wielu Kresowiaków znalazło swój nowy dom właśnie na Mazurach. Od 1995 r. zespoły taneczne, chóry i soliści zjeżdżają do Mrągowa. Przed wielotysięczną widownią występują zarówno goście z Białorusi, Litwy i Ukrainy, jak i polscy wykonawcy. Artystów i widownię łączy sentyment do unikalnego fenomenu kulturowego, jakim były – i do pewnego stopnia nadal są – Kresy. W czasie trwania festiwalu całe Mrągowo zamienia się w kipiący życiem jarmark. W mieście odbywają się warsztaty artystyczne, liczne wystawy i barwne korowody. Zespoły występują nie tylko w amfiteatrze, ale też na placu przez ratuszem. Do tańca ruszają wszyscy, od dzieci po staruszki, bo trudno się oprzeć skocznej muzyce. Aby nie opaść z sił, warto pokrzepić się daniami kuchni regionalnej, których zapachy unoszą się nad ulicznymi stoiskami. Kto z nas nie zna Mrągowa chociażby ze słynnego Pikniku Country. Latem to właśnie liczne imprezy przyciągają tutaj turystów z całej Polski i liczne grupy również z zagranicy. Tak naprawdę w każdy weekend można zauważyć, że w Mrągowie dzieje się coś ciekawego. Najwięcej tłumów przyciąga jednak odbywający się na koniec lipca słynny Piknik Country. Festiwal ten ma już swoją historię, bowiem w tym roku odbędzie się już po raz 26. Mrągowo w tym czasie staje się stolicą country na ulicach widać kowbojskie kapelusze i akcesoria przypominające wszystkim Dziki Zachód. To właśnie tutaj zjeżdżają krajowe i zagraniczne gwiazdy, których piosenki porywają do tańca nawet najbardziej wybrednych. To tutaj także odbywa się Festiwal Kultury Kresowej. Jest to idealne miejsce na zaprezentowanie dorobku kulturalnego, gdyż w Mrągowie na stałe osiedliło się wielu kresowiaków, zresztą nie tylko w Mrągowie, można powiedzieć, że na całych Mazurach. Wtedy też miasto zamienia się w jeden wielki jarmark, są liczne warsztaty artystyczne, można obejrzeć liczne wystawy, a po ulicach przemierzają liczne korowody. Tutaj także odbywa się słynna Mazurska Noc Kabaretowa.

Aktorzy na ekranach kin czy telewizorów zwykle jawą się nam jako ludzie bez skazy, piękni, młodzi, a nawet niezbyt już młodzi to przynajmniej dobrze wyglądający jak na swój wiek. Okazuje się jednak, iż w rzeczywistości są to normalni ludzie, nie zawsze tak wysocy i szczupli jak sobie to wyobrażamy czy też jak pokazuje nam to szklany ekran. Widząc swojego idola na żywo możemy przeżyć nie lada szok, dlatego też warto polować na swoich ulubieńców i sprawdzić, jak wyglądają oni w blasku wakacyjnego słońca. W Międzyzdrojach można upolować naprawdę wiele gwiazd, zarówno tych mniej jak i bardziej znanych. Swoich ulubieńców z pewnością odnajdą tu różne pokolenia, jako iż snują się tu zarówno nieco starsi aktorzy tacy jak Olaf Lubaszenko, Cezary Pazura jak i ci młodsi. Warto przeglądać ofertę organizatorów, by móc natknąć się na swoich ulubieńców czy to na kortach tenisowych czy też na polu golfowym. Dość istotnym dla wielu jest fakt, iż z aktorami bez większego problemu można robić sobie zdjęcia, normą jest również proszenie o autografy. Międzyzdroje to jeden z najbardziej znanych wakacyjnych kurortów, w którym co roku odpoczywają tysiące turystów zarówno z naszego kraju jak i z zagranicy. Leżące na wyspie Wolin miasto jest celem wielu turystów, głównie ze względu na uroki krajobrazu oraz niepowtarzalny klimat. W mieście jest wiele hoteli i ośrodków wczasowych, w których mogą się zatrzymać turyści, by spędzić trochę czasu nad Bałtykiem. Warto wiedzieć, iż w tym mieście na początku lipca organizowany jest słynny Festiwal Gwiazd. Wówczas miasto to jest szczególnie oblegane przez turystów, pragnących zobaczyć na żywo swoich ulubieńców. Warto wspomnieć również o tym, iż Międzyzdroje to nie tylko plaża i festiwal gwiazd, ale również odwiedzić Muzeum Narodowego Parku Wolińskiego. Poza tym osoby, które poza leżeniem na plaży i czerpaniem radości ze słonecznych kąpieli, lubią także nieco pozwiedzać, z pewnością bardzo chętnie wybiorą się również do przystani Marina Wicko czy też skorzystają z możliwości odwiedzenia Grodziska, w położonym nieopodal Międzyzdrojów Lubinie.

Mrągowski ratusz położony jest przy ulicy Ratuszowej. Stanowi on centralny punkt miasta. Budynek pochodzi z XIX wieku, a zbudowany został w stylu neoklasycystycznym. Kształtem przypomina prostokąt. Inicjatorem budowy tego obiektu był ówcześnie rządzący burmistrz Bogumił Drobnicki. Nie jest to jednak pierwszy budynek ratuszowy w Mrągowie. Pierwszy powstał bowiem już w XV wieku, ale niestety w pod koniec XVII wieku został zniszczony przez pożar. Wówczas nie było nawet pieniędzy na odbudowę tak ważnego dla miasta obiektu. Obecna budowla jest budowlą piętrową z piwnicami i poddaszem. Dach pokryty jest czerwoną ceramiką, a na jego środku ulokowana została wieża z zegarami na każdej ze stron świata. Natomiast szczyt tej wieży wieńczy duży, wykonany z blachy hełm. Ratusz wielokrotnie zmieniał swoją elewację, dziś jest piękną ozdobą i wspaniałym zabytkiem, którego podziwiają nie tylko turyści, ale również wieloletni mieszkańcy Mrągowa. Obecnie w budynku tym swoją siedzibę ma Muzeum Ziemi Mrągowskiej oraz Urząd Stanu Cywilnego. Jednym z najważniejszych dla Mrągowa zabytków jest Ratusz umieszczony w centrum rynku. Kolejnym zabytkiem wartym odwiedzenia jest Strażnica Bośniacka, gdzie obecnie swoją siedzibę ma izba pamięci. Charakterystyczne dla Mrągowa są również zabytkowe kamienice, które rozlokowane są przy ulicach wyłożonych kostką brukową, co nadaje tym miejscom niesamowity klimat. Najstarszym budynkiem w mieście jest słynna Apteka Pod Orłem. Budowla ta pochodzi bowiem z 1819 roku. Warto także zajrzeć do cerkwi prawosławnej, w której siedem lat temu z doskonałym efektem odnowiono jej wnętrze. Nie sposób pominąć również kamienicy rabina ulokowanej na ulicy Ratuszowej. To właśnie tutaj mieszkał ostatni rabin żydowski pochodzący właśnie z tego miasta. Do obiektów wartych odwiedzenia zaliczyć także trzeba kościół neogotycki z XIX wieku pw. św. Wojciecha. Choć kościół wiele razy był przebudowywany i remontowany, jednak nie stracił na swojej świetności, warto zatem tam zajrzeć. Spośród kościołów zajrzeć można także do kościoła ewangelickiego, który również jest pięknym zabytkiem.

Bieszczady są częścią młodych gór fałdowych nazywanych Alpidami. Powstały one w miejscu rozległego oceanu Tetydy. Około 28 milionów lat, morze cofnęło się na północ, a wskutek ruchów górotwórczych osady fliszowe zostały wypiętrzone i pofałdowane.Nakładające się na siebie fałdy utworzyły płaszczowiny. Na terenie Bieszczad jest to płaszczowina dukielska i śląska. Na obszarze wyniesionym rozpoczęły się procesy wietrzenia, erozji i osuszania mas skalnych. W ciągu ostatnich 500 tyś lat obszar Polski pokryty był lodowcem. Pomimo, że w Bieszczady on nie dotarł, to klimat uległ gwałtownym zmianom. W skutek promieniowania słonecznego i niskich temperatur nastąpiło nasilenie wietrzenia mechanicznego. Wynikiem tego było powstanie na stokach gór, grzechotów skalnych. Bardzo interesujące są również osuwisko powstające współcześnie. Przyczyną ich tworzenia jest działalność erozyjna rzek, oraz osuwanie się mas ziemi po śliskim podłożu łupkowym. W Bieszczadach występują też surowce mineralne, z których najcenniejszym jest ropa naftowa. Najstarsze ślady pobytu człowieka w bezpośrednim sąsiedztwie Bieszczad, pochodzą z około IV wieku p.n.e. świadczą o tym znaleziska tj.: moneta rzymska, czy nóż krzemienny. Do XIV wieku Bieszczady leżały na pograniczu Rusi Halickiej i Węgier. Za czasów królowej Jadwigi rozpoczął się okres planowej akcji kolonizacyjnej. Bezludne dotychczas tereny zaczęto nadawać wielkim rodom magnackim, kościołowi lub rycerstwu. W końcu XIV wieku osiedliła się tu rodzina Kmitów, którzy rozpoczęli intensywną kolonizację doliny Sanu. Posiadali oni około 60 wsi między innymi Rajskie, Solinę, Stuposiany, Ustrzycki Górne i Wołowate. Bieszczadzkie wsie zakładane były na surowym korzeniu, czyli na terenach leśnych. Ponieważ zakładanie wsi nie było łatwym zajęciem, dlatego osadnikom przysługiwał 24-letni okres zwolnienia od wszelkich świadczeń zarówno na rzecz właściciela wsi jak i na rzecz państwa. Wszystko to spowodowało, że chętnych do osiedlania się w górach nie brakowało. Ważną rolę odegrały plemiona Wołochów, którzy przywędrowali ze swoimi stadami z Rumunii. Wnieśli oni kulturę, religię i znajomość uprawy roli w życie mieszkańców wsi.