Bieszczadzki Park Narodowy leży na terenie Bieszczadów Zachodnich, które są górami średnimi i stanowią najbardziej wysunięta na zachód część Karpat. Rozciągają się od przełęczy Łupkowskiej po Przełęcz Użoda. Na północy dolina Sanu oddziela je od Gór Sanocko-Turczańskich, nazywanych też Bieszczadami Niskimi, natomiast granicę południową wyznacza polsko-wschodnia i polsko-ukraińska granica państwa. W Polskiej części Bieszczadów można wyróżnić kilka wyraźnych pasm, są to: pasmo połoniny Łukowskiej, pasmo Graniczne, Gniazdo Tarnicy, oraz Połoninę Wetlińską i pasmo Łopiennika. Terytorialnie Bieszczadzki Park Narodowy obejmuje: Gniazdo Tarnicy, Połoninę Waryńską, Wetlińską ze Smrekiem, oraz część Pasma Granicznego po Rabią Skałę. Wysokości względne na terenie Parku kształtują się od około 600 do 1346 metrów n.p.m. Kilka szczytów tj. Tarnica, Holicz, Krzemień, oraz Szeroki Wierch, osiąga ponad 1300 metrów n.p.m. Ludność zamieszkująca Bieszczady była zróżnicowana zarówno pod względem etnicznym jak i narodowościowym. W miastach zamieszkiwali głównie polscy rzemieślnicy i żydowscy kupcy. Istniały tutaj też dwa wyznania: katolicyzm uznający zwierzchnictwo papieża i prawosławne mające swego zwierzchnika w Konstantynopolu. Po upadku Konstantynopola, car Rosji podporządkował sobie część kościołów wschodnich. W wieku XVI kościół prawosławny przeżywał kryzys. Cześć duchowieństwa prawosławnego postanowiła powrócić do katolicyzmu. Papież z kolei zaakceptował różnice w ich liturgii, między innymi odprawianie mszy świętej w języku starocerkiewnym. Powstał kościół zwany w późniejszym okresie greckokatolickim. Przed II wojna był on głównym ośrodkiem krzewienia ukraińskiej świadomości narodowej. Kościół ten został oficjalnie uznany dopiero w 1990 roku. Obecnie w Bieszczadach czynne cerkwie greckokatolickie znajdują się w Komańczy, Rzepedzi, Ustrzykach Dolnych, a prawosławne w Szczawiem i Turzańsku. W Bieszczadach zachodnich występują trzy piętra klimatyczne. Piętro umiarkowanie ciepłe obejmuje tereny położone poniżej 650 metrów n.p.m., o ukształtowaniu wypukłym i poniżej 520 metrów n.p.m. o ukształtowaniu wklęsłym. Piętro umiarkowanie chłodne obejmuje tereny wypukłe na wysokościach od 650 do 1075 metrów n.p.m., natomiast piętro chłodne zajmuje tereny powyżej 1075 metrów n.p.m.. Średnia roczna suma opadów w Bieszczadach waha się od 200 do 1200 mm. Największe opady występują latem, a najniższe są zimą. Liczba dni z pokrywą śnieżną wynosi od 110 dni w Ustrzykach Górnych do 160 dni w wysokich górach. Średnia roczna temperatura powietrza waha się od 5oC w Ustrzykach Górnych do 2oC na szczycie Tarnicy. Najcieplejszym miesiącem jest lipiec, a najchłodniejszym luty. Duże zróżnicowanie klimatyczne wynika z krzyżowania się na tym terenie rozmaitych mas powietrza, oraz rozmaitego ukształtowania powierzchni terenu.

W Holandii wszyscy są mile widziani. Tolerancja w Holandii związana jest z jej historią. Jeszcze w starzej erze została ona podbita przez Imperium Rzymskie, a było to wówczas bardzo nowoczesne mocarstwo. Po tym nastąpił gwałtowny rozwój kulturalny i gospodarczy. Holendrzy tolerują między innymi homoseksualizm, prostytucję, aborcje, narkotyki i eutanazje. Wszystko jest tam legalne. Jest to też bardzo gościnny kraj, do którego z chęcią przyjeżdżają turyści. Z Holandii pochodzą słynni malarze tacy jak Van Gogh czy Rembrandt. Stali się oni sławni między innymi dzięki państwu, które jest niezwykle malownicze. Jest to kraj równinny, co nie oznacza, że nudny. Wspaniałe są pola tulipanów oraz wiatraki napędzane siłą wiatru. Warto zwiedzić tu Amsterdam, w którym wspaniale zachowała się architektura. Można tu bez żadnego problemu kupić legalnie marihuanę. Holendrzy lubią piękno. Istnieje tu też wiele muzeów i galerii sztuki. Warto zobaczyć też nowoczesną tamę w Holandii. Jest to również państwo rowerzystów. W czasach kryzysu Polska może stać się krajem bardzo atrakcyjnym, jeżeli chodzi o turystykę. Chodzi tu najbardziej o ceny. Ale również Polska rozwinęła się turystycznie i oferuje wiele wspaniałych miejsc do zwiedzenia. Biura turystyczne urozmaicają ofertę z każdym rokiem, a baza noclegowa jest coraz to lepszej jakości. Polska powinna przede wszystkim wykorzystać to, że wygrywa na świecie, jeżeli chodzi o ceny na rynku. A turyści zagraniczni podnoszą koniunktury. Dzięki nim nasza turystyka zarobi. Jednak jest jeden problem. Niektóre planowane inwestycje, dotyczące turystyki mogą na tym poważnie ucierpieć, ponieważ nie są oni w stanie otrzymać kredytu na dalszy rozwój. Ale dzięki turystyce może nastąpić w naszym kraju ożywienie gospodarcze, dzięki czemu może również banki w końcu stopnieją. Pesymiści oczywiście twierdzą, że turystyka w Polsce zmniejszy się o jakieś 2%, ale są to ci, którzy nią znają się na tych mechanizmach lub po prostu mają negatywny tok myślenia. Optymiści są pewni, że turystyka dozna ożywienia.

Południowo-zachodnia część Jordanii to region zamieszkiwany niegdyś przez Nabatejczyków. Po dziś dzień zachowały się ruiny zamieszkiwanego przez nich miasta o nazwie Petra. Położona jest ona w skalnej dolinie, do której dostać się można tylko i wyłącznie za pomocą wąwozu As-Sik. Wcześniej te wyżynne i półpustynne tereny zamieszkiwane były prze myśliwych oraz zbieraczy. Po tym jak osiedlili się tam Nabetajczycy, w miarę upływu czasu stworzono w skałach płaskowyżu miasto wyposażone w rozbudowany system wodociągów oraz cystern skalnych mogących przechowywać wodę. Podziwiając architekturę tej budowli zauważyć można elementy pochodzenie greckiego, rzymskiego, syryjskiego oraz egipskiego. Dodatkowo, godne podziwu są rodzime części założycieli, które po dziś dzień dodają jej magiczny urok oraz niesamowity wygląd. Chcąc dokonać podziału na okresy zmian zachodzących w architekturze możemy wyróżnić trzy takie etapy. Są to etap nabatyjski (III-II w. p.n.e.), etap hellenistyczny (I w. p.n.e. – I w. n.e.) oraz etap rzymski trwający od II do III w. n.e. Wśród budowli Petra zalegujących na największe uznanie znajduje się między innymi Skarbiec Faraona Chazne, klasztor Deir oraz Pałac Córki Faraona o nazwie Kasr al. Bint Faraoun. Wśród najciekawszych budowli występujących na terenie Brazylii, znajduje się usytuowany na szczycie góry Corcovado w Rio de Janeiro mierzące 38 metrów wysokości Pomnik Chrystusa Zbawiciela. Odsłonięcie wybudowanej na cześć Zbawiciela statuy nastąpiło 12 października 1931 roku. Ten niesamowity posąg zaprojektowany został przez francuskiego rzeźbiarza pochodzenia polskiego o imieniu Paul Landowski. Ma on kształt wzniosłej na szczycie olbrzymiej osoby, która swymi rozpostartymi ramionami obejmującymi całe miasto wita przybywających turystów. Pieniądze niezbędne na jej wzniesie zebrano w Kościołach rozproszonych po całej Brazylii. Sama głowa figury waży 35 ton, natomiast każda z dłoni po 9 ton. Szerokość rozpiętości pomiędzy końcami palców to aż 23 metry. Powyższe dane liczbowe świadczą jedynie o ogromie oraz masywności wybudowanej budowli. Odkąd w lipcu 2007 roku został uznany za jeden z siedmiu nowych cudów świata dla nie jednego turysty stał się obiektem godnym i wartym zobaczenia. Dzięki temu stał się również symbolem miasta charakterystycznym obiektem Rio de Janeiro, który jak zgodnie z historią został stworzony na cześć upamiętnienia setnej rocznicy niepodległości Brazylii. Najbardziej znanym indyjskim mauzoleum położonym w Agrze, mieście nad rzeką Jamuna jest Tadź Mahal. Zwany również Świątynia Miłości wzniesiony został przez Szahdżahana na pamiątkę zmarłej 36-letniej żony o imieniu Mumtaz Mahal. Fascynujący obiekt budowlany tworzą dwa elementy. Ogromna świątynia z wielką kopuła o kształcie cebuli oraz potężną bramą symbolizującą wrota do Raju. Zgodnie z legendą zrozpaczony po utracie ukochanej indyjski cesarz spełnił jej trzy złożone na łożu śmierci obietnice. Zaopiekował się dziećmi, nigdy się powtórnie nie ożenił oraz wybudował na jej cześć grobowiec-mauzoleum, dzięki któremu zawsze o niej pamiętano. Tadź Mahal w całości zbudowany jest z najlepszego w swym rodzaju marmuru, którego powierzchnie pokryte są szlachetnymi kamieniami oraz dekoracjami wykonanymi z czarnego marmuru. Całkowity czas budowy obiektu to okres ponad dwudziestu lat. Podczas wznoszenia oraz prac konstrukcyjny udział brało niespełna 25 tysięcy robotników, którzy wg niepotwierdzonych źródeł po zakończeniu budowy mieli mieć obcięte wszystkie palce, aby nigdy już nie mogli wznieść czegoś tak pięknego. Zgodnie z decyzją z lipca 2007 roku Tadź Mahal uznany został za jeden z siedmiu nowych cudów świata.

W każdym miejscu na świecie zauważa się pewną różnorodność. Różni są ludzie na świecie, różne są rośliny, klimat i budynki. Architektura jest wszędzie inna, choć czasami oczywiście zauważa się pewne podobieństwa. Wszędzie są inne potrawy, które są daniami narodowymi i nawet inne kolory skóry mieszkających ludzi. Jednak to żaden problem, bowiem jedynym ewentualnym problemem jaki pojawia się w konfrontacji z ludźmi z innych krajów jest bariera językowa związana po prostu z różnorodnością języków. Języki na świecie są naprawdę najróżniejsze i nie ma chyba osoby, która byłaby w stanie nauczyć się ich wszystkich. Jednak jesteśmy w stanie władać dobrze kilkoma językami, co może stać się bardzo przydatne, nie tylko jeśli chodzi o komunikację między ludźmi ale również dając nam ogromne możliwości pracy i po prostu zarobienia i tak potrzebnych nam pieniędzy. Języki bowiem to jeden z najlepszych sposobów na zarobek, na to, by stać się kimś, żeby po prostu wznieść się na wyżyny i nie musieć martwić się o tak wiele spraw, które niejednokrotnie zaprzątały nam głowę. Jadąc do obcego kraju możemy podziwiać znajdującą się tam architekturę, możemy cieszyć się tym, co znajduje się wokół nas, podziwiamy kulturę, kosztujemy potraw, ale chyba największą przyjemność sprawia nam fakt, że możemy porozumieć się z ludźmi, którzy tam mieszkają w ich narodowym języku. To właśnie z tego powodu potrzebna jest nauka języków obcych, a jeśli nie jesteśmy w stanie nauczyć się ich wszystkich, co jest oczywiście normalne, to dobrze byłoby umieć chociażby kilka z nich, które określa się jako języki ogólne, języki uniwersalne, za pomocą których porozumiemy się właściwie na całym świecie. W naszym przypadku powinno być to wręcz obowiązkiem, bowiem Polska nie należy do krajów, które są mocarstwem, a więc nikt polskiego się nie uczy, chyba, że chce tutaj przyjechać. Dlatego powinniśmy uczyć się języków obcych, chcieć umieć porozumiewać się z innymi właśnie w obcym języku. Język obcy to podstawa, jakikolwiek by on nie był, zawsze może nam się przydać znajomość jakiegoś języka obcego.