Historia Europy może wydawać się wyjątkowo skomplikowana i zagmatwana. Chyba w żadnym innym zakątku świata na przestrzeni lat nie występowało tak wiele zawiłych sojuszy i konfliktów przy równoczesnym ogromnym podobieństwu kulturowym wszystkich uczestniczących w nich państw. Niezgoda ta doprowadziła do wielu tragicznych w skutkach konfliktów, w tym dwóch wojen światowych. Właśnie po zakończeniu tych wojen, w latach 40 XX wieku, rozpoczął się powolny proces integracji europejskiej, który trwa do dzisiaj. Początkowo polegał on na współpracy gospodarczej państw Europy Zachodniej, zaniepokojonych rosnącą siłą krajów komunistycznych, jednak z czasem zaowocował on powstaniem organizacji znanej dziś jako Unia Europejska. Formalnie powstała ona w 1993 roku, początkowo zrzeszając 15 państw, w 2004 roku doszło do jej rozszerzenia o 10 krajów Europy Wschodniej. Dziś do UE należy 27 państw, co czyni z niej jedną z najważniejszych sił politycznych i gospodarczych na świecie. Pomimo licznych kontrowersji co do skuteczności jej działania, Unia Europejska jest żywym dowodem na stale postępujący proces integracji i zacieśniania się współpracy krajów Starego Kontynentu. Boliwia jest jednym z największych państw Ameryki Południowej. Znajduje się pod tym względem dokładnie na czwartym miejscu na tym kontynencie. Państwo to leży w zachodniej części kontynentu i sąsiaduje między innymi z wcześniej już omawianym Peru. Hymn owego wspaniałego państwa nosi tytuł: Bolivianos, el hado propicio. Niestety nie posiadam danych dotyczących dewizy Boliwijczyków. W Boliwii obowiązują trzy języki urzędowe. Są to: hiszpański, keczua oraz ajmara. Boliwia jest oczywiście republiką. Stolicą owego wspaniałego państwa jest natomiast miasto Sucre. Głową państwa Boliwii jest oczywiście prezydent. Obecnie jego pozycję piastuje Evo Morales Ayma. Szefem boliwijskiego rządu również jest prezydent, czyli obecnie również Evo Morales Ayma. Pod względem powierzchni całkowitej Boliwia znajduje się na dwudziestym siódmym miejscu na świcie. Pod względem liczby mieszkańców natomiast daleko, bo dopiero na osiemdziesiątym szóstym miejscu. Daje nam to bardzo niewielkie zagęszczenie ludzi. Wynosi ono dokładnie 8,4 osób/km2.

Przez nie jednego uważany za najpiękniejszy obiekt położony w Rzymie, Amfiteatr Flawiuszów wzniesiony został w latach 80-tych n.e. Bardziej znana turystom nazwa tego zabytku to Koloseum. Przyjmuje ono kształt eliptycznej budowli, która w swym obwodzie sięga 524 metry długości. Szeroka na 156 metrów oraz długa na 188 w swym ogromie może pomieścić od 45 do 90 tysięcy osób. Nie bez powodu przyznano mu w lipcu 2007 roku miano jednego z siedmiu nowych cudów świata. Dowodem jest fascynująca architektura budynku oddająca swym charakterem atmosferę oraz historie sprzed kilkuset tysięcy lat. Budowla składa się z czterech kondygnacji przy budowie, których zastosowana tzw. spiętrzenie porządków. Najniższa z kondygnacji to porządek toskański, druga joński, natomiast trzecia koryncki. Czwartą, ostatnią kondygnację tworzą jedynie małe okna. Po dziś dzień podziać można pozostałości filarów, kolumn oraz pomieszczeń takich jak szatnie, sale gladiatorów czy klatki, w których przechowywaną zwierzęta. To starożytne Koloseum oprócz swych walorów architektonicznych, posiada również ogromne znaczenie dla chrześcijaństwa. W 1744 roku zostało, bowiem ogłoszone miejscem, w którym prześladowano chrześcijan, natomiast od połowy XVIII wieku w każdy Wielki Piątek odprawiana jest w nim przez papieża droga krzyżowa. Jednym z najlepiej zachowanych miast, niegdyś zamieszkiwanych przez Inków jest położone 112 kilometrów od Cuzco w Peru Machu Picchu. Znajdująca się w masywie Kordylierów osada usytuowana jest na wysokości ok. 2200 metrów. Powstałe w XV wieku oraz niewiadomo, z jakich powodów opuszczone w 1957 roku. Podziwiając system budowy zaobserwować można doskonałe połączenie budowanego muru z istniejącymi od wieków skałami. W niższej części miasta spacerować można po pozostałościach dzielnic mieszkalnych. Udając się na wyższe poziomy można zwiedzać różnego rodzaju ośrodki życia kulturowego. Na najwyżej położonym punkcie miasta znajduje się obserwatorium astronomiczne, czyli wg Inków miejsce gdzie przystaje słońce. Wśród innych obiektów wartych zobaczenia w Machu Picchu wyróżnić można Wieżę Słońca oraz Świątynię Trzech Okien. Najbardziej widocznym elementem tamtejszej architektury, zapewniających sprawną komunikację wewnątrz położonego na różnych poziomach miasta, są wszechobecne schody. Doliczono się, bowiem aż 1200 wyrzeźbionych w skale stopni. Przez archeologów w związku z faktem, iż miasto stanowiło w większości miejsce pochówku kobiet, zostało ono nazwane sanktuarium Dziewic Słońca. W lipcu 2007 roku Machu Picchu obok sześciu pozostałych obiektów zyskało miano nowego cudu świata.