Wykopaliska, jakie przeprowadzili archeologowie wskazały, że osady naszych przodków były systematycznie przenoszone. Dowodem na to są narzędzia, jakie wykopano. Przenoszenie osad następowało wraz z tym, jak poziom jeziora podnosił się i opadał. Podnoszenie się i opadanie kaldery wskazuje na aktywność wulkanu, co czyni z niej potężną bombę zegarową. Jeżeli wybuchnie będzie to największa erupcja w historii ludzkości.. stworzono nawet symulację tego, co może się stać, kiedy Yellowstone wybuchnie. Uważa się, że wybuch miąłby wysokość 25 km. By sprawdzi zagrożenie dla całych Stanów Zjednoczonych, trzeba sprawdzić, jak potężny byłby to wybuch. Geologowie mierzą silę erupcji według skali Way, to taka wulkaniczna skala Richtera, która wynosi od 0 do 8 stopni. Pierwszy stopień oznacza male erupcje, a objętość wyrzuconego popiołu wynosi 1000 m sześciennych. Do drugiego stopnia zalicza się większe wybuchy, jak Etny na Sycylii. Super wulkan miąłby 8 stopni. Każdy stopień na skali oznacza, że wybuch byłby dziesięciokrotnie większy od poprzedniego. Jest to najbardziej aktywny sejsmicznie obszar w całych Stanach Zjednoczonych, poza Kalifornią, ale nikt nie wiedział dokładnie dlaczego. Amerykański urząd badań geologicznych zlecił przeprowadzenie szczegółowych analiz całego obszaru. Szybko stwierdzono, że park Yellowstone powstał w wyniku potężnego wybuchu. Gruba warstwa popiołów i kamieni, która pokrywa podłoże skalne musi pochodzić z wulkanu. Było to około 1000 km sześciennych popiołu. Tyle materiału piroklastycznego wystarczy, by cały Teksas pokryć ponad półtorametrową warstwą popiołu. Kolejnym zadaniem było odnalezienie wulkanu, z którego ten popiół pochodzi. Zazwyczaj łatwo wulkany poznać po ich stożkowatym kształcie, ale w Yellowstone nie ma żadnego stożka. Choć nie znaleziono stożka, znaleziono krater tak ogromny, że nie sposób było go zobaczyć nawet z lotu ptaka. Niewątpliwie było to miejsce wybuchu super wulkanu. Kilka kilometrów pod każdym wulkanem jest komora magmowa, wypełniona roztopioną skalą , która ma dziesiątki kilometrów średnicy. Kiedy magma wybucha, ziemia wokół zapada się do opróżnionej komory tworząc kalderę. Erupcja w Yellowstone była tak ogromna, że musiała wpłynąć na życie na całej planecie. Wybuch, w wyniku którego powstała kaldera w Yellowstone był znacznie potężniejszy od wybuchu na górze św. Heleny. Szacuje się, że jego siła była 1000 razy większa. Badając pokłady popiołów znaleziono kolejne dwie gigantyczne kaldery. Jedna z nich była jeszcze większa, niż ta, którą znaleziono jako pierwszą. Musiała powstać na skutek wybuchu 2,5 tyś. razy silniejszego, niż w przypadku góry św. Heleny. Zostały odkryte miejsca po trzech potężnych erupcjach na terenie Stanów Zjednoczonych. W Yellowstone powstało kilka super wulkanów. Geologowie zastanawiają się, czy może dojść do kolejnych wybuchów. Zauważono, że krajobraz wokół jeziora w Yellowstone wyraźnie się zmienił. System korzeniowy drzew rosnących nad jeziorem był zalany. Taka zmiana miała miejsce tylko na południowym krańcu jeziora, co sugerowało, że północny kraniec jeziora się podniósł, spychając wodę na południe na potwierdzenie tej tezy zorganizowano pomiary terenu. Badania wykazały, że kaldera najpierw mocno podniosła się, a następnie opadła. Wygląda na to, że wulkan nadal jest aktywny.

Daleko od tego miejsca 150 tyś. ludziom zagraża inne, choć nie mniej groźne niebezpieczeństwo ze strony jeziora kraterowego. Jeziora i podziemne wulkany mogą tworzyć wybuchową mieszankę. Naukowcom udało się zidentyfikować jedno z takich miejsc. Znajduje się ono w stanie Washington. Wierzchołek góry skrywa się ponad chmurami, wznosi się na wysokość ponad 4400 m. trudno wiedzieć, że na jego szczycie znajduje się jezioro kraterowe. Zbiornik jest niewielki, o wymiarach 15 na 20 m, ukryty wśród 26 lodowców. Jezioro otaczają lodowe groty, uformowane przez ciepło wulkanów. To gaz wulkaniczny sprawia, że jeziorko i warstwy lodu leżące powyżej zagrażają życiu wielu ludzi. Gazem tym jest dwutlenek siarki. Z mieszaniny wody i dwutlenku siarki powstaje kwas siarkowy. Woda nieustannie drąży strukturę skal. Kwas przez lata tak osłabił spoistość skały, że rozpada się ona w ręku. Struktura skały jest tam tak osłabiona, że w każdej chwili może się rozpaść. Jeśli zapadnie się na szczycie, może zmienić się w błotnisty szlam, który popłynie zboczem w dół. Lachary zabiły więcej ludzi niż erupcje wulkanów w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Badacze szukają potencjalnego zagrożenia na tamtym terenie, by uchronić ludzi przed niespodziewaną śmiercią. Niektóre z nich przez cale stulecia uznawano za miejsca święte, inne stały się turystyczną atrakcją. O istnieniu ich malo kto wie. Wszystkie jednak mają pewną cechę wspólną: położone są na obszarach aktywnych sejsmicznie, niektóre wręcz w samym wnętrzu aktywnych wulkanów. Naukowcy dopiero odkrywają, jak bardzo mogą być groźne. Pierwsze ostrzeżenie nadeszło z Kamerunu na zachodnim wybrzeżu zachodniej Afryki środkowej. Jezioro Nijo leży w kraterze uśpionego wulkanu. W 1986 roku w dolinach otaczających ten zbiornik mieszkało ponad 10 tyś. ludzi. Nagle, bez żadnego ostrzeżenia wydarzyła się tragedia. Niemal wszystkich mieszkańców osady znaleziono martwych. Przeżyli jedynie nieliczni, którzy mogli opowiedzieć całą tragedię. Górscy pasterze mówili, że widzieli 25-o metrową falę, a jezioro zmieniło kolor na jaskrawo pomarańczowy. Zmarło ponad 1700 osób. W ciągu kilku dni Przybylo wielu ekspertów, między innymi limnolog. Badacze zasugerowali się opowieściami tych, którzy przeżyli. Pierwsze, co uderzyło, to fala ciepła i zapach zgniłych jaj. Wszyscy sądzili, że była to erupcja wulkanu, jednak po zbadaniu roślin na obecność siarkowodoru, niczego nie znaleziono. Nie było też żadnych dowodów na zmianę temperatury wody w jeziorze.

Magma jest roztopioną skalą, która wywołuje erupcję, spokojne wulkany wyrzucają płynną magmę, nazywaną bazaltem. Kiedy magma wychodzi na powierzchnię, gazy w niej zawarte łagodnie się wydostają i nie ma gwałtownej erupcji. Jednak magma pod Yellowstone jest całkiem inna. Zawiera znacznie więcej krzemu, który wiąże w magmie duże ilości wybuchowego gazu. Kiedy połączy się tę zdolność wiązania z duża ilością gazu, otrzymamy przepis na naprawdę potężną eksplozję. Wybuch super wulkanu jest bardziej niszczycielski, niż jakakolwiek znana nam bomba. Siła super wulkanu jest pięćdziesięciokrotnie większa od bomby zrzuconej na ocean przez Związek Radziecki. Byłaby to niemiła niespodzianka dla tutejszych mieszkańców. Wszystkie wulkany ostrzegają przed wybuchem. Pierwszą oznaką w Yellowstone będzie najprawdopodobniej podnoszenie się terenu. Można się spodziewać, że powstanie wybrzuszenie, które będzie wzrastać około 1,5-2 m dziennie. Tego typu sygnały doprowadzą do największej ewakuacji wszechczasów. Strefa zagrożenia obejmie okolice w promieniu 100 km od wulkanu. Na erupcję zostaną przygotowani ludzie w promieniu ponad 300 km. W takiej sytuacji, aka jest obecnie, Stanom Zjednoczonym ciężko byłoby przetrwać. Park Yellowstone ma 880 tyś. hektarów powierzchni. Gorące źródła i gejzery przyciągają turystów od ponad stu lat. Nie wiedzą oni, że głęboko pod tym pięknym krajobrazem kryje się przerażająca siła. Geolodzy jedynie wiedzą, dlaczego ów piękny park jest tak niesamowicie niebezpieczny. Park ten słynie z tworów hydrotermalnych, czyli gorących źródeł, gejzerów, otworów termicznych i fumaroli. Wszystkie te twory wskazują na ogromne ilości ciepła, które z wnętrza ziemi wydobywają się na powierzchnię. 30 razy więcej ciepła wydobywa się w parku, niż gdziekolwiek indziej w górach Skalistych. Naukowcy od zawsze przypuszczali, że to ciepło pochodzi z wulkanu, wygasłego na długo przed ostatnim zlodowaceniem. Jednak potężne trzęsienie ziemi z sierpnia 1959 r. na zawsze zmieniło ten pogląd. Trzęsienie ziemi spowodowało gigantyczne osuwisko przy jeziorze Hebgen w zachodniej części parku. Od czasu tego trzęsienia park Yellowstone stal się prawdziwym laboratorium. Na terenie całego parku rozmieszczono sejsmografy.

Najwyższy gejzer na świecie, który przetrwał 50 lat bez erupcji obudził się, wyrzucając w powietrze kilkuset metrowe kolumny wrzącej wody. Pojawiły się nowe pęknięcia, ziemia nagrzała się do takiego stopnia, że władze parku narodowego musiały zamknąć niektóre szlaki. Niedługo potem padło 5 bizonów. Stały się one ofiarami trujących oparów, które wydostały się spod ziemi. Zdjęcia satelitarne wykazały, że pod powierzchnią ziemi dzieje się coś złowieszczego. W Internecie zaczęły krążyć pogłoski, że może dojść do wybuchu super wulkanu. Takie erupcje są tak potężne, że zdarzają się zaledwie raz na 700 tyś. lat. Wiadomo, że tak się dzieje. Wystarczy spojrzeć na powierzchnię ziemi i na urwiska. Tak samo, jak się już zdarzały, będą się także dalej zdarzać. Jeśli w parku Yellowstone dojdzie do kolejnej erupcji, wielu zadaje sobie pytanie, czy Stany Zjednoczone przetrwają. Większość z nas ma teoretyczną wiedzę na temat niszczącej siły wulkanów, ale są i tacy, którzy wybuchy przeżyli, tracąc przy tym swoich najbliższych. Nauka stara się robić wszystko, by jak najdokładniej przewidzieć tego typu zagrożenia. Była to tak potężna eksplozja, że mogła zmieść z powierzchni ziemi całą cywilizację, ale skąd właściwie biorą się super wulkany? Wiadomo, że powodują największe wybuchy, jakie kiedykolwiek widziano. Wybuch tylko jednego super wulkanu jest milion razy silniejszy od bomby zrzuconej na Hiroszimę i żaden zwykły wulkan nie może się z nim równać. Zwykle wulkany wyrzucają w powietrze tysiące metrów sześciennych popiołów i kamieni, a super wulkany miliony. Popioły ze zwykłego wulkanu mogą pokryć powierzchnię średniego europejskiego państwa. Te z super wulkanu mogłyby przykryć połowę kontynentu. W czasie całej historii ziemi zanotowano ponad 20 wybuchów super wulkanu i ponad polowa wydarzyła się w Ameryce północnej. Zastanawiające jest ciągle, gdzie wybuchnie kolejny super wulkan. Wielu naukowców uważa, że pod parkiem narodowym Yellowstone istnieje aktywny super wulkan, dlatego zadają sobie wcale nie blache pytanie: jeśli wulkan wybuchnie, to czy uda się nam przeżyć. Wcale nie dziwi takie pytanie, zwłaszcza, że istnieje świadomość zasięgu takiego kataklizmu.